شهید حسین بصیر:
در شام غریبان عاشورای حسینی سال۱۳۲۲ در یکی از روستاهای فریدونکنار به دنیا آمد. او سال۱۳۶۶ با وقوع عملیات کربلای۱۰ در ارتفاعات برفگیر ماووت حضور داشت و سرانجام ۲اردیبهشت ۱۳۶۶در شب عملیات کربلای۱۰ بر فراز ارتفاعات ماووت خمپارهای بر سنگرش فرودآمد و حاج حسین بصیر در سن چهل و پنج سالگی بعد از هفت سال حضور مستمر در جبهههای نبرد به شهادترسید. پیکر این شهید والامقام در میان انبوه جمعیت سوگوار تشییع و در گلزار شهدای فریدونکنار به خاک سپردهشد.
دربارهی شهید:
یکی از همرزمانش میگوید: صبح روزی در چادر فرماندهی مشغول خوردن صبحانه بودیم. به حاجی گفتم دوستی خواب دیده که یکی از انگشتان دستم قطع میشود. حاجی در تعبیر آن گفت یکی از بهترین دوستانت را ازدستخواهیداد. دیری نپایید که دوست عزیزم محمد تیموریان در عملیات بدر به شهادترسید. وقتی حاجی خبر شهادت تیموریان را شنید، گفت شهید تیموریان فرزند من بود و شهادت او کمرم را شکست.
وصیت نامه:
بنام خدا. خدایی که به ما جان داد، حیات بخشید و ما را به وجودآورد.
شکر میکنم در این مقطع زمانی فردی هستم که گر چه شاید گناهکار باشم ولی در جایی هستم که رزمندگان عزیزمان در این مکان مقدس حضوردارند. شهدایمان هم در اینجا حضورداشتهاند. ما در کنار رزمندگان عزیز هستیم و من خودم را قطرهای میدانم از دریای بیکران رزمندگان. خود را رزمنده به حساب نمیآورم. چرا؟ برای این که جرأت ندارم که بگویم یک رزمنده هستم.
